Nieuwe ervaringen en indrukken

Door de vele verschillende bezoeken aan de school, het weeshuis en het ziekenhuis hebben we weer al heel wat meer gezien. Het verschil met België is er echt heel groot.
In de tijd dat we hier zijn heeft het ook al heel wat geregend. Maar het kan ook ontzettend warm zijn. Het weer kan hier echt in 5 minuten veranderen! Ondertussen zijn we veranderd van slaapplaats en zitten we in ons vaste stekje waar voor de volgende maanden zullen verblijven (the Clay house). Het eten is lekker maar het wordt toch wel wat eentonig. Gelukkig kunnen we er af en toe eens naar de markt gaan om er wat fruit te kopen. Naast het werk voor school en de vele bezoeken hebben we ook al heel wat plezier gemaakt!

Stageverslag 2

Maandag 2 en dinsdag 3 februari zijn we voor de eerste maal gaan observeren in kleuterschool van Kagando Mission. We zagen er onmiddellijk het verschil met de scholen in België. Geen hoeken, weinig prenten en foto’s, geen fleurige klassen maar enkel banken en een bord. De kinderen zitten er de hele voormiddag op banken en krijgen er les zoals bij ons in de lagere school. Ze leren er tellen, rekenen, lezen en schrijven. Er worden ook wel af en toe liedjes gezongen maar spelen in hoeken,leuke verhaaltjes, … deze komen er niet aan bod. De lessen starten er om 9u en eindigen om 12u. Rond 10u hebben de kinderen pauze. Deze duurt ongeveer een uur waarbij de kinderen de kans krijgen om buiten te spelen. Ze krijgen er ook porrich (een soort dikke chocolademelk) en een cakeje. De leerkrachten zelf doen ook geen activiteiten met de kinderen tijdens dit uurtje pauze.
De lessen zelf worden er ook op een heel andere manier gegeven. Alles wordt er zoveel keer herhaald tot ze alles kunnen opzeggen. Op woensdag voor de eerste keer een lesje gegeven ( schrijven van de letters e,f,g en h) maar het is niet eenvoudig om dit op een speelse manier aan te pakken. De kinderen zijn dit niet gewoon en begrijpen ook niet veel van de Engelse taal. De meeste lessen worden in de lokale taal gegeven met af en toe een woord Engels ertussen. De leerkracht hielp me wel door zo veel mogelijk in de lokale taal te vertalen. Ik probeer om enkele woorden van hun taal te gebruiken maar ook dit is niet vanzelfsprekend.
Woensdag 4 februari voor de tweede maal naar de pediatrie geweest om een Bijbelverhaal uit te beelden, deze keer was het “ ddd” Dit werd ingeleid met enkele liedjes in de lokale taal en om af te sluiten werd er gebeden.
Hierna onze lesjes voor de volgende dag voorbereid om te geven in de kleuterschool.
Op donderdagnamiddag na onze lessen hebben we kennis gemaakt met Millie die verantwoordelijk is voor het schooltje van het weeshuis. Er werd een nieuwe leerkracht aangesteld om les te geven in het weeshuis wat zorgt voor een groot verschil.
We gaven haar uitleg over wat de bedoeling was van onze stage en verduidelijkten ook onze evaluatieformulieren. Zo kunnen we volgende week van start gaan met onze stage in het weeshuis. We kregen ook al uitnodigingen van andere scholen om er een bezoekje te gaan brengen.

Afrikaanse ervaringen en indrukken (1)

Toen we door de grote stad Kampala rijden zagen we onmiddellijk het grote verschil. Het verkeer, de bevolking, de drukte. Er lopen hier massaal veel mensen langs de straten en ook het verkeer is heel erg druk. Mensen toeteren en lichten de hele tijd naar elkaar met hun auto’s, staan langs de weg om kranten en andere dingen te verkopen aan de chauffeurs. De natuur is hier echt prachtig. We zagen op weg naar hier heel wat bananenplanten en theevelden. Toen we voorbij Queen Elisabeth National park reden zagen we verschillende dieren zoals Baboons ( een soort apen), een olifant die de weg kruiste waarvoor we even moesten stoppen en ook andere dieren zoals herten, buffels,…. Ook heel wat verschillende insecten die me toch al een paar keer de schrik op het lijf gejaagd hebben! De mensen zijn er echt heel vriendelijk en ook het eten is naar onze zin: rijst,pasta, irisch (aardappelen) vis, kip, varkensvlees. Iedere maaltijd krijgen we ook heerlijk fruit en versgeperst sap van verschillende soorten fruit. Het fruit kun je hier echt aan een onvoorstelbare lage prijs kopen. Voor 12 passievruchten betaal je hier nog minder dan 0,20 eurocent! We zijn ook al naar Kasese geweest waar we enkele zelfgemaakte bellenkransen zouden kopen. De prijs was veel te duur dus besloten we eerst om ze niet te kopen. Op de terugweg zagen we dat er iemand anders in het winkeltje stond waarbij we nog eens naar de prijs vroegen. De jongen verkocht ze ons aan 2.000 Uch. per stuk wat neerkomt op iets minder dan een euro wat dus een redelijke prijs is hier, we kochten ze dus allemaal. Maar toen we terug naar Kagando wilden vertrekken kwamen we de man tegen van ’s morgens die ons vertelde dat we veel te weinig betaald hadden voor de bellenkransen … met als gevolg dat we ze dus maar terug hebben gegeven. We voelden ons toch een beetje dieven, ook al hadden we er eerlijk voor betaald. Afdingen heeft dus soms negatieve gevolgen!

Stageverslag 1

Door een blikseminslag is de internetverbinding op onze missiepost stuk, waardoor we niet op internet konden. Ondertussen zijn we dus al zondag en hebben we al verschillende dingen gedaan en gezien. Na een lange reis zijn we woensdagmiddag eindelijk ter plaatse aangekomen in Kagando Mission Kagando. Het domein is echt groot. Ik had het me helemaal anders voorgesteld, volgens eerdere informatie stelde ik me er bij voor dat je hier enkel de school, het ziekenhuis en de kerk had. Maar in Kagando Mission leven er ook mensen. Het is een dorp op zich. De eerste dagen verbleven we in de Guest House om daarna naar de Clay house te verhuizen waar we de komende maanden zullen verblijven. Donderdag gingen we voor de eerste maal naar de kerk om 8u waar we onszelf even kort voorstelden aan de aanwezigen. Na de mis maakten we kennis met de directeur van de school die ons uitleg gaf over de kleuterklassen en ook wat over de geschiedenis van de school. De leerkrachten zelf hebben we even ontmoet. De school start pas maandag want nu is het voor de kinderen nog vakantie. Tijdens het regenseizoen (november-december) wat dit jaar ook nog het geval in januari was. De kinderen starten met school in het droogseizoen. We konden reeds een kijkje nemen in de kleuterschool maar de kleuterklasjes zelf waren nog gesloten. We hebben 2 Britten ontmoet, Caroline en haar man John die hier reeds 3 weken zijn. Ze zijn hier gestart met het oprichten van een nieuw weeshuis. Nu verblijven de kinderen in een armtierig gebouw. Hier krijgen ze ‘les’, eten en onderdak het is erg hard om te zien hoe sommige kinderen erbij lopen, soms enkel een t-shirt. Er zijn ongeveer 60 wezen waarvan de oudste kinderen in Kasese verblijven en de jongsten hier in Kagando. De mensen die voor hen zorgen zijn als een soort moeder voor hen. We kregen de kans om samen met de Britten het weeshuis te bezoeken en zullen hier dan ook een deel van onze stage kunnen doen voor enkele weken voor ons weeshuisproject. Men is er nog op zoek naar een leerkracht die de kinderen op een goeie manier les kan geven wat niet zo eenvoudig is. Sommige kinderen begrijpen zelfs geen Engels. Toen we er aankwamen stormden de kinderen onmiddellijk op ons af en vroegen ons naar onze naam. Door de nood aan materiaal en speelgoed maakten we nadien een soort flitskaarten om de kinderen te leren tellen waarbij we werken met getalbeelden (bananen). Want nu kunnen ze wel tellen tot tien maar weten ze niet hoeveel tien is doordat alles er echt op een drillende manier wordt ingepompt. We gingen ook een kijkje nemen in het ziekenhuis op de afdeling van de pediatrie. Je kunt je echt niet voorstellen hoe het er daar aan toe gaat. Kinderen liggen er met 3 of meerin 1 bed. Het is er verschrikkelijk warm en ouders zitten bij de kinderen of buiten te wachten. Het is ook de taak van de ouders om te zorgen voor een maaltijd voor de kinderen of de zieke. We kregen de kans om samen een Bijbelverhaal uit te beelden in de pediatrie. Terwijl 1 iemand het verhaal van het verloren schaap verteld beelden de andere uit zodat ook de mensen en kinderen die geen Engels begrijpen het verhaal konden volgen. Hiernaast werd het verhaal ook nog eens in de lokale taal vertaald.